HEALTH

Emotionele flexibiliteit

Waarom je je negatieve emoties moet leren (h)erkennen.

Als alles even flink tegenzit, ben ik geneigd om mij te focussen op alles wat op dat moment wél goed gaat. Hup, je schouders eronder zetten en doorgaan. Het is een instelling die mij ondanks mijn chronische aandoening ver heeft gebracht: ondanks flinke lichamelijke tegenvallers heb ik geleerd om er niet bij de pakken neer te gaan zitten. Toch merk ik de laatste tijd dat ik hier enigszins in doorgeschoten ben. Chronisch positief zijn is onderdeel geworden van mijn levensaanpak. Handig, omdat het glas altijd halfvol zit bij mij. Maar ik voel ook dat ik mijn negatieve emoties geen ruimte of aandacht geef. De negatieve emoties kroppen zich op tot ze uiteindelijk leiden tot een uitbarsting. Dit moet anders kunnen dacht ik, dus ik speurde het internet af naar toepassingen om te leren omgaan met je negatieve emoties. Dat was het moment waarop ik stuitte op de theorie van psychologe Susan David.

Susan David is professor aan Harvard en richt zich om het leren omarmen van negatieve emoties. Zij stelt dat het onderdrukken van moeilijke emoties niet gezond voor je is. ”Wanneer je negatieve emoties onderdrukt, onderdruk je gelijk ook je kracht om de wereld te leren accepteren hoe hij werkelijk is en niet hoe jij wenst dat hij is. Dit gedrag kan leiden tot minder veerkrachtig worden, leiden tot lichamelijke klachten en verhoogt de kans op depressie of angstklachten.”

Dat klinkt allemaal niet erg fijn. Maar hoe moeten wij dan leren om negatieve emoties toe te laten? Susan stelt dat je deze emoties niet naast je neer moet leggen of jezelf in een positievere gedachten stroom moet duwen. ”Wanneer je je leert om je emoties beter te labelen, ben je beter in staat om negatieve emoties toe te laten. Dit komt omdat je dan beter kan inzien waar de negatieve emoties vandaan komen, in plaats van ze op één hoop te gooien.”

Ik herken hierin mijn eigen gevecht met het herkennen en labelen van emoties. Toen ik op de basisschool zat, kreeg ik van mijn moeder een schriftje met ‘emotie stickers’: poppetjes die allemaal een verschillende emotie uitbeelden. Deze emoties beperkten zich niet tot blij of boos, maar varieerden van opgewekt, gespannen, opgelucht tot bang, angstig of verdrietig.

Nadat je je emoties hebt leren herkennen, stelt Susan dat je moet leren om de emotie te accepteren. ‘Het is belangrijk om de emotie toe te laten en de emotie te accepteren voor wat hij is. Dit kan je doen door in plaats van te stellen ‘dat je boos bent’, te stellen dat ‘je merkt dat je je boos voelt, je moeite hebt om niet te gaan schreeuwen en dat het beter voor je is om de kamer even te verlaten’. ” Wanneer je dit beschrijft en opmerkt, zorgt dit ervoor dat jij de controle neemt over de emotie in plaats van dat de emotie controle heeft over jou.

Wellicht zijn we in onze huidige maatschappij bang om negatieve emoties toe te laten omdat ‘ze er niet mogen zijn’. Op social media zie je nauwelijks uitingen van negatieve emoties. Maar ook in het dagelijks leven wordt geacht dat wanneer men vraagt hoe het met je gaat, je altijd antwoord dat het goed met je gaat. De ander zit immers (denken wij) niet te wachten op de waarheid of een klaaggezang. Dit gedrag heeft er toe geleid, meen ik, dat wij zelf ontheemd zijn van onze eigen negatieve emoties. Dit omdat er in onze maatschappij weinig ruimte is voor negatieve emoties én wij deze emoties liever zelf ook uit de weg gaan.

Wil je meer weten over het leren herkennen van je negatieve emoties? Kijk dan de TED talk die Susan David gegeven heeft. Vind je het fijn om een duwtje in de rug te krijgen? Hieronder heb ik een emotie overzicht toegevoegd, wat je kan helpen om meer inzicht in je eigen emotionele wereld te krijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *